همچون پرنده اي باش كه بر روي شاخه اي سست

آواز مي خواند

 شاخه مي لرزد

 ولي پرنده مي خواند

زيرا اعتماد دارد كه بال و پر دارد . . .

 گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

باید که عشق ورزید باید که مهربان بود

 زیرا که زنده بودن هر لحظه احتمالیست . . .

تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود

جانم بسوختی و به دل دوست می دارمت

که هیچ کس به خانه اش نمی رسد . . . 

 توخشنود باشی و ما رستگار . . .